1962

Συμμετέχει στη μεγάλη έκθεση Peintres et sculpteurs grecs de Paris, στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης του Παρισιού, που καταλήγει στη δημιουργία της ομάδας «Κέντρα» από τους Γιάννη Γαΐτη, Μιχάλη Βαφειάδη, Ιάσονα Μολφέση, Γιάννη Μαλτέζο, Γιώργο Τούγια και Γαβριέλλα Σίμωσι.

1963

Στις ατομικές του εκθέσεις ασκεί μια πρακτική που θα μπορούσαμε να την αποκαλέσουμε «επιδείξεις». Χρησιμοποιεί το σώμα του, ζωγραφίζει με τις παλάμες και τα δάχτυλά του, συχνά γονατισμένος στο πάτωμα. Δουλεύει αυθόρμητα μπροστά στο κοινό, λειτουργώντας ως δέκτης των επιθυμιών των άλλων, σε μια πράξη που είναι ταυτόχρονα παιχνίδι και δημιουργική απόλαυση.

1964

Παρουσιάζει τα τελευταία του έργα στην γκαλερί Α στο Παρίσι.

Σχεδιάζει και παρακολουθεί την κατασκευή της οικίας του Jean-Marie Drot, όπως και του «Σπιτιού των παιδιών», στην Ίο. Γλυπτά της Γαβριέλλας Σίμωσι κατοικούν στους εξωτερικούς και τους εσωτερικούς χώρους.

1965

Χρονιά οδυνηρή, σημαδεμένη από τον θάνατο των γονιών του.

Στη Ρώμη συνδέεται με τον γκαλερίστα Schneider και γνωρίζει τους τεχνοκριτικούς Enrico Crispolti και Giuseppe Marchiori.

1966

Εκθέτει στη Βραζιλία, στο Μουσείο Mοντέρνας Tέχνης του Ρίο ντε Τζανέιρο και στην γκαλερί Relêvo, καθώς και στη γκαλερί Vaclava Spaly της Πράγας.

Παρουσιάζει τις εκθέσεις O Mικρόκοσμος του Γιάννη Γαΐτη, στην Αθήνα, και Petite cosmogonie pour un homme seul, στο Παρίσι.