1969-1999 «Έργο εν λευκώ»

 

1969-1970

Η Σίμωσι λειαίνει και απαλύνει τις επιφάνειες των γλυπτών. Η χρήση θραυσμάτων εντείνεται, ενώ τα ανατομικά μέρη του ανθρώπινου σώματος εμφανίζονται μεμονωμένα και αποκομμένα.

Το 1970, εκθέτει στη Γκαλερί Schneider στη Ρώμη και δημιουργεί τρία μεγάλα πάνελ για το σπίτι του Jean-Marie Drot στην Ίο.

1971 

Συμμετέχει στην έκθεση 120 Ζωγραφικά έργα και γλυπτά στη Γκαλερί Arts-Contacts στο Παρίσι.

1972 

Αναγιγνώσκοντας τον Samuel Beckett εμπνέεται τον Αριστοτέλη: Σχεδιασμένο ως αρχιτεκτόνημα, το γλυπτό προορίζεται να υλοποιηθεί σε μεγάλη κλίμακα. Γράφει: « Η γλυπτική κατοικεί στο κεφάλι μου. Εγώ κατοικώ στο κεφάλι μιας γλυπτικής ».

Εκθέτει στο Salon des Grands et Jeunes d’aujourd’hui στο Grand Palais. Κερδίζει το βραβείο στη Διεθνή Μπιενάλε Morgan’s Paint που πραγματοποιείται στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Ραβέννα.

Συμμετέχει σε ομαδική έκθεση στη Γκαλερί Iris Clert, της παρισινής γκαλερίστας με ελληνικές ρίζες που υποστήριζε την πρωτοπορία στη Γαλλία.

1973

Το βιβλίο Simossi με πρόλογο από τον José Pierre κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Tram.

1974

Συμμετέχει στο Salon de mai, όπου και εκθέτει συστηματικά μέχρι το 1983, στο micro-salon της Iris Clert Μεγάλες Γυναίκες – Μικρά Έργα, και στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Πόλης του Παρισιού.

Το Γαλλικό Υπουργείο Πολιτισμού αγοράζει το μπρούτζινο γλυπτό Το Μπλοκ.

Kατασκευάζει έπιπλα-γλυπτά από κονίαμα για το εσωτερικό της οικίας Jean-Marie Drot στην Ίο.

Μετά το τέλος της δικτατορίας, ο Γιάννης Γαΐτης εγκαθίσταται μόνιμα στην Ελλάδα. Εάν και χωρισμένοι, ο Γιάννης και η Γαβριέλλα παραμένουν ενωμένοι ως προς τη μοναχοκόρη τους, τη Λορέττα.

1976

Συμμετέχει στο Salon de sculpture contemporaine, όπου εκθέτει τα έργα της το 1977, το 1978, και το 1981.

1977

Ξεκινά να δημιουργεί έργα σε χαρτί, φωτογραφικά κολάζ. O ασυνήθιστος συνδυασμός προσεκτικά αποκομμένων εικόνων δημιουργεί αινιγματικές και ποιητικές αναπαραστάσεις.

Η ατομική της έκθεση στη γκαλερί Πολύπλανο λαμβάνει ενθουσιώδη κριτική.

Συμμετέχει με εννέα γλυπτά στην έκθεση Πτυχές της σύγχρονης ελληνικής τέχνης στη Zacheta Gallery στη Βαρσοβία.

Στο Παρίσι, συμμετέχει στην 4η FIAC, καθώς και στο Féminie Dialogue 77 στην UNESCO.

1978

Το Γαλλικό Υπουργείο Πολιτισμού αγοράζει τρία φωτογραφικά κολάζ για το Εθνικό Ταμείο Σύγχρονης Τέχνης. 

Συμμετέχει δύο συναπτά έτη στo Salon International d’Art de Bâle. Εκθέτει στο Παρίσι στις γκαλερί Le Balcon des Arts, Paul Facchetti και Robert Clarence. Συμμετέχει, επίσης, στην Εθνική Πινακοθήκη της Βουδαπέστης στην έκθεση Μερικές πτυχές της σύγχρονης ελληνικής τέχνης.

Το μεγάλου μεγέθους άλμπουμ Στην Απουσία αποδείξεων, Ο Άνεμος καταθέτει, αποτέλεσμα της συνεργασίας της με τον ποιητή Δημήτρη Άναλι που επιμελήθηκε η γκαλερί Πολύπλανο, παρουσιάζεται στον χώρο της. Σε αυτό δημοσιεύονται πολλά φωτογραφικά κολάζ της καλλιτέχνιδος.

1980

Η γκαλερί Πολύπλανο παρουσιάζει μια μεγάλη ατομική έκθεση της Σίμωσι. Το αθηναϊκό κοινό ανακαλύπτει για πρώτη φορά έργα που προέρχονται από τα κολάζ: έντεκα μεγάλα γύψινα γλυπτά εμπνευσμένα από ορισμένα κολάζ και είκοσι φωτογραφικά κολάζ.

1981

Εκθέτει στο Παρίσι στο Salon de mai και στην Γκαλερί Berthe στην έκθεση 100 Μικρά μπρούτζινα. 

Προσκαλείται στην «Ημέρα της Σύγχρονης Ελληνικής Ποίησης» του Revue parlée του Centre Georges Pompidou. Εκτίθενται εκτυπώσεις των φωτογραφικών κολάζ της. 

Συμμετέχει στη Διεθνή Έκθεση Τέχνης της Στοκχόλμης και εκπροσωπεί την Ελλάδα στην 5η Διεθνή Έκθεση Μικρής Γλυπτικής στο Παλάτι των Εκθέσεων Mücsarnok της Βουδαπέστης.

1982

Παρουσιάζει έργα εμπνευσμένα από τη γερμανική εξπρεσιονιστική ποίηση στο γερμανικό βιβλιοπωλείο του Παρισιού Le Roi des Aulnes για την έκθεση Εκφράσεις των Georg Heym, Else-Schuler, Georg Trakl.

1983

Το προσχέδιο του έργου Φτερά επιλέγεται για την παραγγελία ενός μνημειακού γλυπτού που θα τοποθετηθεί στη Μονσινερί, στην Γαλλική Γουιάνα. Το γλυπτό, ύψους τριών μέτρων, θα δημιουργηθεί από πολυεστέρα.

1984 

Ο θάνατος του Γιάννη Γαΐτη την επηρεάζει βαθιά. Γράφει: « Ήρθε ο θάνατος {…} Είμαι τελείως désaxée {…} Και για να βρω κάποια ισορροπία μέσα μου αρχίζω να αντιγράφω σε πηλό Goya ». 

Μεγάλη ατομική έκθεση της Σίμωσι οργανώνεται στο Γαλλικό Ινστιτούτο στην Αθήνα.

1985

Συμμετέχει στην έκθεση Η Ελευθερία, στη Γκαλερί Breteau στο Παρίσι.

Η Μαρία Παπαλιού της αφιερώνει ένα από τα Γυναικεία Πορτρέτα, μαγνητοσκοπημένο με τη φιλική συμμετοχή του Giuliano Serafini.

1987

Το Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων παραγγέλνει Τα Πουλιά, μνημειακό έργο ύψους 2 μέτρων, που δημιουργήθηκε από μάρμαρο στην Τήνο και τοποθετήθηκε στην πλατεία Καραϊσκάκη στην Αθήνα. Τα αποκαλυπτήρια έγιναν το 1989.

1988

Τα έργα της εικονογραφούν τα κείμενα του Γιώργου Σεφέρη στο περιοδικό Poésie 88 που ιδρύθηκε από τον Pierre Seghers.

1990

Εκθέτει στο Salon SAGA στο Grand Palais.

1991

Το γλυπτό της Φτερά επιλέγεται για τη διακόσμηση της πρεσβείας της Ελλάδας στη Στοκχόλμη.

1992

Ο υπουργός Πολιτισμού της Γαλλίας, Jack Lang, την τιμά με τη διάκριση του Ιππότη του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων.

1994

Συμμετέχει στην έκθεση Έλληνες ζωγράφοι και γλύπτες στη Γαλλία, την πρώτη έκθεση που διοργανώνει η πρεσβεία της Ελλάδας στο Μέγαρο της Ευρώπης, στο πλαίσιο της Προεδρίας της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Εκθέτει στη Γερμανία, στη Γκαλερί de Paris στο Giessen.

1998-1999

Το όραμα για το μελλοντικό Μουσείο Γαΐτη-Σίμωσι στην Ίο, παρουσιάζεται από τη Λορέττα Γαΐτη, ως αρχιτέκτονα του μουσείου, στη Galerie Samy Kinge στο Παρίσι. Η Γαβριέλλα Σίμωσι παρευρίσκεται εκεί.

Χάρη σε χορηγίες από το Υπουργείο Πολιτισμού της Ελλάδας, δέκα γλυπτά κατασκευάζονται από πολυεστέρα για τη μεγάλη αναδρομική έκθεση αφιερωμένη στη Σίμωσι, στο αβαείο των Κορδελιέρων στο Παρίσι. Η Λορέττα Γαΐτη επιβλέπει το έργο και υλοποιεί τη σκηνογραφία. Ο Serafini γράφει το κείμενο του καταλόγου.

Η Γαβριέλλα Σίμωσι πεθαίνει στις 27 Μαΐου 1999, δύο μήνες πριν από τα εγκαίνια της μεγάλης αναδρομικής έκθεσής της. Ευτυχώς, είχε τον χρόνο και την τελευταία χαρά να δει την υλοποίηση των μεγεθύνσεων των γλυπτών της. 

Αυτά τα έργα εκτίθενται στο Μουσείο Γαΐτη-Σίμωσι στην Ίο.